Η πάθηση της υπερμετρωπίας

Στην υπερμετρωπία αντίθετα με την μυωπία το μήκος του βολβού είναι δυσανάλογα μικρό με αποτέλεσμα το είδωλο της εικόνας να σχηματίζεται πίσω από τον αμφιβληστροειδή χιτώνα. Εμφανίζεται από τη νηπιακή ηλικία. Αν είναι χαμηλή δεν προκαλεί ιδιαίτερα ενοχλήματα λόγω της ικανότητας εξουδετέρωσης με την προσαρμογή που έχουν τα νήπια. Αν είναι όμως υψηλή τότε μπορεί να προκαλέσει στραβισμό ή αμβλυωπία (τεμπέλιασμα του ματιού).Η υπερμετρωπία είναι πιο επικίνδυνη και ύπουλη διαθλαστική ανωμαλία από την μυωπία και οι γονείς πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί αν το παιδί τους στην προσχολική ηλικία παραπονείται συχνά για πονοκεφάλους, ή παρουσιάζει έστω και διαλείποντα στραβισμό. Επειδή η αμβλυωπία δεν μπορεί να διορθωθεί μετά την ηλικία των 7-8 ετών πρέπει η όποια υπερμετρωπία να διορθώνεται πλήρως πριν απ΄αυτή την ηλικία.

Η αύξηση της υπερμετρωπίας ολοκληρώνεται περίπου στην ηλικία των 6 ετών ενώ μπορεί να παρουσιάσει σχετική μείωση στην εφηβεία. Μετά την ηλικία των 30-35 ετών εκδηλώνεται κατ΄αρχή με δυσκολία στην κοντινή όραση(πρόωρη πρεσβυωπία) και αργότερα στη μακρινή. Αυτό οφείλεται στην φυσιολογική μείωση της προσαρμοστικής ικανότητας του ματιού και όχι στην ξαφνική εμφάνιση της. Δηλαδή η υπερμετρωπία προϋπήρχε σε μικρό βαθμό και εξουδετερωνόταν με την προσαρμογή. Όταν η προσαρμογή άρχισε να μειώνεται εμφανίστηκε η υπερμετρωπία.

Η υπερμετρωπία διορθώνεται με Excimer Laser με την μέθοδο Lasik αν δεν υπερβαίνει τις 5-6 διοπτρίες. Για υψηλότερες υπερμετρωπίες και ειδικά σε ηλικίες άνω των 45 ετών οι καταλληλότερη μέθοδος είναι η χειρουργική αφαίρεση του κρυσταλλοειδούς φακού και η τοποθέτηση πολυεστιακού ενδοφακού σε επιλεγμένες περιπτώσεις.